18 grudnia 2013

Co nam w sercu gra

Pan Nieistotny podniósł pokrywę laptopa i uruchomił przeglądarkę. Zaraz też dzięki szybkiemu internetowi pojawiły się informacje.
- Fajnie jest - pochwalił szybkość sieci 4G. Jak poczuje jeszcze w nozdrzach smród farby drukarskiej w czasie czytania to będzie już w siódmym niebie.
Ale to z pewnością nie w tej technologii. Może 5 albo nawet 6G.
Czy jednak tego chce?
Wszyscy z nadzieją piszą o tej technologii transmitowania zapachów, a przecież życie to nie tylko zapach fiołków o poranku, to coraz bardziej obciachowe programy z naprutymi kolesiami którym cuchnie z gęby, albo z zawodami w głośnym puszczaniu bąków.
Nie, nie, nie, zdecydowanie może sobie ten zapach farby drukarskiej odpuścić.
- Co oni dzisiaj dają – zapytał sam siebie skupiając się na monitorze - Polityka, polityka, wychowanie seksualne czyli też polityka. A co dla normalnych ludzi? O jest
Amerykańscy naukowcy dowodzą, że w przypadku chorób serca wzrost może mieć znaczenie.
- No, w moim wieku warto poczytać – powiedział do siebie Jan Maria i kliknął w tytuł.
Nieistotny wyrażał pogląd, że osoby jego wzrostu mniej narażone są na ryzyko zawału, bo przecież serce nie musi tak walczyć żeby wypchnąć krew do głowy, jeżeli ona znajduje się na mniejszej wysokości.
Wiadomo poza tym że ukrwiony organ jest dotleniony i myśli jaśniej. Dzięki temu świadomie wybiera to co jest dla jego organizmu najlepsze.
Zdrowe jedzenie, zdrowe przyprawy czyli bezpieczne solenie i pieprzenie.
Nie od dziś wiadomo, że takie beztroskie używanie przypraw bywa szkodliwe. Mówią, że sól podnosi ciśnienie. A wiecie jakie stresujące może być bezmyślne pieprzenie?
Do tych mądrości trzeba jednak dorosnąć, a mądrość zaczyna się tam gdzie maleje apetyt na ostre menu.
I co ? I pudło
Naukowcy zaobserwowali, że ryzyko zawału serca jest nawet o 30 proc. niższe u osób wysokich. Dlaczego?
Coś tam piszą o blaszce miażdżycowej, ale komu tam zaszkodzi blacha.
Według autorów badania bardziej prawdopodobne jest to, że osoby wysokie były w dzieciństwie lepiej odżywiane i wiodły zdrowy styl życia, co wpłynęło korzystnie na układ krążenia.
Jak by na to nie spojrzeć to rzeczywiście może być przyczyną.
- Wyższe rodzeństwo miało bliżej do stołu, a my ciągle na palcach – pomyślał Jan Maria.
Powszechnie wiadomo, że najlepsze kąski kładzie się centralnie na środku stołu.
A co z brzegu? Chleb i musztarda. Jak po tym wyróść na wysokiego faceta?
To normalnie samo się napędza. Mały je gorzej i nie może zostać dużym. Logiczne.
I ten stres w zwłaszcza w młodości, spowodowany wzrostem. Wtedy gdy zaczyna się rosnąć na dwa sposoby.
Jako posiadacz tak zwanego „haniebnego wzrostu”, jak miał zwyczaj określać ten wymiar nieżyjący już niestety Piotr Skrzynecki, Nieistotny żył w wiecznym stresie.
Bo kiedy już mógł to tak na prawdę nie mógł. I co mu zostało? Obserwował piersi od dołu. Wiadomo zaś, że dekolty organizuje się z góry, bo norma nakazuje by facet był wyższy od kobiety.
Jak spojrzeć w damskie oczy w tańcu, gdy na przeszkodzie stoi właśnie ten biust?
Niedostępne i wymarzone. A te damskie pytania o szczegóły?
- Jasiek czy ty cały jesteś proporcjonalnie zbudowany?
Co odpowiedzieć na takie pytanie? Każda odpowiedź jest zła.
Jeśli zaś idzie o drobiazgi to kobiety preferują salony jubilerskie.
Tak to rzeczywiście może osłabić serce. Stres stres i jeszcze raz stres – podsumował swe myśli Jan Maria.
Można by zadać Nieistotnemu pytanie - Dlaczego nie mierzył według swojego wzrostu?
On sam sobie odpowiedział, kierowała nim odpowiedzialność za rodzinę.
Chciałem by dzieci miały zdrowe serce poprzez brak stresów.
- I udało się. Dzieci patrzą na niego z góry. Ale to tylko kwestia fizycznej różnicy wzrostu, nie zaś wielkości
Ego jakie przypadło w udziale Janowi Mari jest przynajmniej o dwa numery na niego za duże.

17 grudnia 2013

Myśli wolne choć przedświąteczne

No i stało się. Na forum blogowe wdarli się Ci, których z radością u siebie nie widywałem.
A wszystko to za sprawą chwilowej popularności.
Onet po raz pierwszy od dłuższego czasu opublikował link do mojego tekstu, okraszając go zachęcającym cytatem. 


Co potrafi zrobić dobry marketing?
Siedemdziesiąt pięć tysięcy odwiedzających na Onet blog
Tylu było zainteresowanych tym, o co pytał mnie ksiądz w konfesjonale.
A to było raptem tylko jedno zdanie na ten temat.
Pamiętacie być może tekst zatytułowany Tradycyjne wychowanie?
Stawiał on zabawną tezę o tym, że marszczenie Freda może nas w przyszłości obronić przed chorobami cywilizacji takimi jak cukrzyca czy nadciśnienie.
Sam jestem nosicielem tych dolegliwości, a więc okazja narodziła się sama.
Jakby na przekór intencji autora czyli mojej, pojawili się Ci którzy poprzez własne doświadczenie opowiadali o zgubnych skutkach tego nałogu.
Od razu tez pojawił się stały w komentarzach element wiary. Gotowe rady komu i w czym trzeba zaufać a więc Ci dla których każdy temat jest okazją do dyskusji religijnych. Przewodni motyw na wczoraj to - czy Jezus był schizofrenikiem, czy nie?
Przynajmniej dwóch z nich Leszek i Zbyszek, tłukło się na epitety od rana do późnego wieczora.
Cóż, to niby sól życia ale takie zachowania zawsze budzą u mnie niesmak.
Pozostaje mi tylko zacytować jeden komentarz ~ Ivette, który jest jednocześnie cytatem ze Świętego Hieronima
„Dlaczego ja człowiek miałbym się wstydzić własnych członków których Pan Bóg nie wstydził się stworzyć”
A poza tym cisza. W pracy nad wyraz spokojnie, od czasu gdy ktoś zapomniał zapłacić abonamentu za telefony.
Na mailu zaś (dobrze, że to inny dostawca usług) pojawiają się pierwsze życzenia Świąteczne. I jak tu sobie życzyć białych Świąt, skoro spece od pogody zapewniają nas, że będzie jak na Wielkanoc.
No cóż pamiętam taką Wielkanoc kiedy brodziłem po kolana w śniegu. Fakt, że było to w górach a góry ponoć nigdy nie zawodzą. Gdzieś w wiadomościach widziałem już pracujące armatki śnieżne, a ja schowałem swoje narty jeszcze głębiej, żeby mnie nie kusiły. To mój ukochany sport, ale ja
muszę dbać o nogi. Mamy teraz jeden sprawny komplet na na dwie osoby.
Może przesadzam, ale jak to mówili pradziadowie - lepiej dmuchać na zimne.
Może kiedyś i może tak spokojniutko? Tylko wokół tylu szaleńców, że aktualna pozostaje rada Wielkiego Szu z filmu pod tym samym tytułem – jeździj tak jakby wszyscy chcieli cię zabić.
Teściowa chciała zamówić mnie na wyjazd po żywe karpie, ale odmówiłem z przyczyn ideologicznych. Nie będę ich zabijał, a my możemy kupić filety. Sam o to apelowałem przy okazji rytualnego szlachtowania bydląt. Panie Relski zacznij od siebie, więc zaczynam
Choinkę ubieram dopiero w niedzielę przed świętami, żeby się nie opatrzyła. No i mała iluminacja. Tylko żeby nic nie mrugało.
Jak to na wsi, pojawili się już organista z opłatkami, strażacy i sportowcy z LKS z kalendarzem.
Już rozmieniłem kasę na kolędników(spoko tylko większe na nieco mniejsze banknoty)
Bo to najpierw przyjdą ze szkoły, a potem cała kupa dorosłych facetów, których donośny głos przechodzi przez nawet najbardziej szczelne podwójne okna. I prawdziwa gwiazda się kręci. I jest prawie jak w górach.
Lata mijają a ja dalej lubię ten element zimowego świętowania.
Tylko nie lubię ganiać za prezentami, a żona czyni coraz bardziej czytelne aluzje.
Może i to przetrzymam.

16 grudnia 2013

O rogach ale nie renifera

Zdrada czyli niewierność stopnia najwyższego. Od zarania ludzkości człowiek zmaga się z tym problemem. Od wieków bowiem małżonkowie z zapamiętaniem bzykają się na boku. Ponoć co trzecie dziecko urodzone w związku małżeńskim nie jest dziedzicem genów męża matki, a tylko nazwiska. Co by się stało gdyby tak jednego dnia wszyscy ojcowie poznali te straszna prawdę?Trzeba przy okazji i od razu oddać sprawiedliwość tym którzy budują trwałe związki, a w ich języku nie ma pojęcia zdrada. Czasem też, wierność jest wynikiem tego, że nie ma okazji. Innym razem jest splotem jeszcze różnych innych przyczyn. Od lat też kobiety śledzą mężów i podstawą do ich niepokoju nie jest tylko przysłowiowy ślad szminki na koszuli. Technologia ułatwia bowiem i równocześnie utrudnia życie.
W ramach  równouprawnienia, teraz i kobieta i mężczyzna muszą kochać, zachowując jednocześnie rewolucyjną iście czujność.  Wypłowiały te piękne słowa o których mówił  Janowi Marii Nieistotnemu ojciec w dzieciństwie, a brzmią one mniej więcej tak: patriotyzm, bohaterstwo i wierność właśnie, bez względu na to  jakie zasady są powodem owej wierności.
Stare przysłowie mówi - chcesz pokoju gotuj się do wojny. Można powiedzieć też inaczej -  kochaj ale sprawdzaj.
Niezawodna jego strona  pl podpowiada jakie metody można stosować. Dobre rady ujęte są w formę rankingu popularności zachowań.
    Najlepsze jest złapanie na gorącym uczynku. Niepodważalny dowód zdrady, a dla wielu mężów również okazja do zemsty na kochanku żony. Można dać w ryja, kopnąć w dupę, puścić w samych skarpetkach, szczególnie po słowach żony – kochanie to nie jest tak jak myślisz.
    Ponoć jeden telefon do banku wystarczy, by dowiedzieć się, że  żona robiła zakupy w salonie erotycznym, płaciła za hotel, lub drogi prezent w sklepie z męską odzieżą.
Jeżeli rzeczywiście szanowna małżonka wykorzystała do tego celu wspólne małżeńskie konto ze swobodnym dostępem obojga małżonków to jest idiotka totalną. Nie od dziś wiadomo, że wszelkie podejrzane transakcje realizuje się przy użyciu gotówki. Kto obejrzał trochę kryminałów ten wie.
W namiętnych telewizyjnych romansach rzadko korzysta się z karty płatniczej. Zazwyczaj kochanek jest bajecznie bogaty i tu powstaje problem w konfrontacji z rzeczywistością.
Żona Nieistotnego posiada swoje osobne konto. Kiedy wylądowała w szpitalu i spóźniła się ze spłatą karty, zadzwonili do niego z jej banku. Tu Jan Maria podziwia operatywność personelu, bowiem telefon był służbowy.
Cały czas pojawiało się w rozmowie stanowcze żądanie spłaty i straszenie konsekwencjami. Kiedy spytał o wysokość zadłużenia, bo nie wie ile wpłacić, pracownica banku powiedziała, że tego nie może powiedzieć bo to jest tajemnica bankowa.
Niczym w kabaretowym skeczu Laskowik Smoleń o fabryce bombek.
    Jej bluzka przesiąknięta zapachem męskiej wody toaletowej... włos znaleziony na ubraniu... Mężczyźni potrafią posługiwać się także kobiecymi metodami wykrywania zdrady.
No i należy jej się wstrząs jak jest fleja i pojawia się przed obliczem męża w takim zdradzonym ubraniu.  Co zaś się tyczy włosów wydaje się, że najbezpieczniejsi są tradycyjni panowie z łysinką, chociaż oni sami uważają, że czas łowów już się dla nich skończył. No i łyse karki, ale to już kwestia estetyki i poziomu. Faceci mają gorzej, dlatego chyba taką popularnością cieszy się Łysa Śpiewaczka Ionseco.
Że to absurdalnej skojarzenie? A sztuka nie jest absurdalna?Toż to manifest teatru absurdu.
    Trudno trwać w dwóch związkach i ukrywać to na dłuższą metę. Jeśli życie seksualne faceta legnie w gruzach, najczęściej znikają także wątpliwości... Ona kogoś ma!
Jeżeli abstynencja seksualna jest miarą zdrady to każdy facet ze stażem małżeńskim na poziomie co najmniej dziesięciu lat powinien zatrudniać prywatnego detektywa.
Zdecydowanie nie.
Według Nieistotnego  rogaty małżonek ma wtedy lepiej w łóżku, bo kobieta próbuje w ten sposób zamydlić mu oczy.  I to działa. Tylko kiedy ona ujawni jakieś nowe zachowanie seksualne, perwersyjne i wyuzdane, facet najpierw ucieszy się a zaraz potem popadnie w depresję
Bo przecież ona chyba kogoś ma. U koleżanki na kawie z pewnością się tego nie nauczyła. Dziwka.
Takich nam robią teraz słabych psychicznie facetów
Znajdźcie mi zresztą  faceta twardego, wobec zdrady ukochanej – zauważa Nieistotny.
    W dzisiejszych czasach, jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś o żonie, masz szeroki wybór źródeł informacji... SMS, e-mail, zapis rozmów za pośrednictwem komunikatora internetowego, portale społecznościowe... Każda niewierna żona w końcu zapomni o tym, żeby skasować wiadomości od kochanka...
I pomyśleć, że Jan Maria nigdy nie sprawdził skrzynki pocztowej żony. Ba on nawet tradycyjnie, od dnia ślubu nie zajrzał do jej portfela.
Wychodzi na to że jego język jest ubogi. 

15 grudnia 2013

Rok kury

Ta moda panuje od pewnego czasu. Nie wystarcza już świętowanie rocznicy urodzin, śmierci czy jeszcze czegoś przełomowego w życiu znanej osoby. Takie zwykłe nie kwalifikowane świętowanie to raptem jeden dzień z 365 dostępnych w kalendarzu. Najlepiej więc ogłosić cały rok „ku czci”.
I tak też mijający właśnie 2013 rok to między innymi
Na świecie - Międzynarodowy Rokiem Statystyki
W Europie - Europejskim Rokiem Obywateli UE
A u nas ogłoszono go:
Rokiem Powstania Styczniowego na Litwie
Rokiem Witolda Lutosławskiego
Rokiem Juliana Tuwima
Rokiem Osób Niepełnosprawnych
Ambitnie i tradycyjnie.
Nie wiem komu będzie poświęcony rok następny, ponieważ nie znalazłem na ten temat informacji. Wiem natomiast komu można by dedykować rok 2015.
Niektórzy odczują to jako propozycję nowatorską i odkrywczą inni jako obrazoburczą niczym aktualny repertuar Teatru Starego.
Chodzi o najpopularniejsze polskie słowo, a w zasadzie przekleństwo. Nie zawsze takim jednak było
Jak pisze portal na temat pl w tekście -Używasz ich a nie wiesz skąd się wzięły, to zdecydowanie najpopularniejsze polskie przekleństwo.
... Ma milion zastosowań. Może być obelgą rzuconą pod czyimś adresem, ale może służyć jako przecinek. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie wywodzi się do łacińskiego "curva" (czyli "krzywa"), ale ma korzenie słowiańskie. Popularny bluzg wziął się według Wiesława Borysia od staropolskiej nazwy koguta "kur". Słowem "kura" zaczęto nazywać panie lekkich obyczajów...
Jakże inaczej spojrzałem teraz na określenie „kura domowa” Tak po staropolsku.
Autor wyjaśnia fenomen popularności sławnej „kury” z zaplątaną gdzieś w wyrazie literką „w”
...Tak duża popularność tej obelgi może wynikać z jej długiej historii. Jak pisze Andrzej Bańkowski, pierwszy dokument z zapisanym słowem "k***a" pochodzi z 1415 roku. Za dwa lata więc możemy obchodzić 600. urodziny tego słowa, chociaż oczywiste jest, że rzucano nim już wcześniej. Prostytutki zaczęto określać tym słowem już w XVI wieku...*
Sześćsetna rocznica swojskiego słowa. Czyż może być lepszy moment do jego uświetnienia?
Słowa które działa terapeutycznie, relaksująco, a nawet odwrotnie, wzmacniając ekspresję wypowiedzi.
Dodatkowo również przeciwbólowo i lingwistycznie.
Gdy krzykniesz – o kur.a, przytłuczony właśnie młotkiem palec zdecydowanie mniej boli.
Jeden z nauczycieli języka polskiego, w ramach praktycznych warsztatów polecał swoim uczniom, żeby gdy całkiem poplącze im się język, zresetowali go głośnym wypowiedzeniem słowa - kur.a. Pewnie dlatego tak często klął mój zaprzyjaźniony Amerykanin. Być może dlatego tak często używają go mniej obeznani w pięknej literaturze młodzi ludzie.
A gdyby tak z okazji roku owej kur(w)y ogłosić, że słowo traci swoje pejoratywne zabarwienie?
Szast prast i po krzyku. Cóż to bowiem za przyjemność używać tego co dozwolone i jak to banalnie brzmi? Przykład? proszę bardzo:
Wychodzę sobie rano z domu prostytutka i idę do samochodu. Patrzę a ja mam dziurawą oponę.
O prostytutka – tylko zajęczałem pod nosem i wziąłem się za robotę.
O prostytutka jak się urobiłem.
Gdzie ta melodia wypowiedzi? Gdzie ekspresja?
A więc co? Rok kury?


13 grudnia 2013

To już dzisiaj

Miło mi zakomunikować, że w dniu wczorajszym czyli w wigilię naszej pierwszej rocznicy zamieszkania na wsi, rozłożyłem ostatni karton. Dwa pudła po bananach drzemały sobie spokojnie w rogu pokoju gościnnego. Wczoraj przed południem, fachowiec który wcześniej robił mi meble do kuchni, zamontował regał z drewnianymi bokami i szklanymi półkami.
Od góry wykorzystałem istniejące podświetlenie w postaci reflektorka halogenowego. Światło przechodzi łatwo przez szklane półki i oświetla nawet tę najniżej położoną. Znalazły na niej miejsce płyty DVD płyty CD oraz albumy ze zdjęciami.
Ponieważ półki nie są równej szerokości ponieważ zostały docięte po skosie, wolne miejsce zajęły bibeloty które ocieplają wygląd tego z pozoru bibliotecznego regału.
Póki co, wrzuciłem na te półki jak leci byle pasowało wielkością, przyjdzie czas na kategorie.
Następnie rozłożyłem kosmetyki w szafkach łazienkowych, które dotarły niejako przy okazji.
W ten sposób zakończyłem wszystkie zaplanowane wcześniej prace adaptacyjne. Teraz pozostaje mi tylko bieżąca fantazja.
Kiedy skończyłem była już 21.00 i razem z Koleżanką Małżonką pozostało nam tylko wypić po małej lampce Metaxy na podsumowanie dnia. I oczywiście po to żeby meble się nie rozeschły.
Na dzisiaj zapowiedzieli się znajomi, na jutro kolejni. Być może więc nie jesteśmy tak całkiem odcięci od świata na tej podkrakowskiej wsi.
Dzisiaj w ramach pracy spotkałem klienta, który okazał się mieszkańcem mojej byłej gorczańskiej wsi. Szybko zgadaliśmy się co? Gdzie? Kto? Komu? i jak?. Jak te baby na targu obgadaliśmy wszystko i wszystkich. Siedzi ta wieś jeszcze we mnie. Mocno siedzi.
Trzynasty grudnia mój prywatny jubileusz, nie jeden zresztą.
Nie jestem przesądny i nie narzekam na pecha związanego z tym dniem czy cyfrą.
Informacja o tym, że jest wojna . mnie w bardzo prywatnej a rzekłbym nawet intymnej sytuacji. Chwilę trwało nim ona do mnie dotarła. Byłem przecież siedem dni przed ślubem cywilnym i czternaście przed kościelnym. Działo się, ale o temu poświęciłem nawet specjalny post gdzieś na początku prowadzenia bloga.
W pierwszą rocznicę wprowadzenia, bezpośrednio po obchodach imienin Łucji w pracy ( bo kiedyś to się świętowało) kupiłem swój pierwszy kolorowy telewizor w komisie. Pomimo imieninowego zmęczenia, wszystko udało się medal a odbiornik radzieckiej produkcji służył mi jeszcze wiele lat.
Paradoksem było to, że miał ponoć amerykański kineskop.
Nie piszę tego wszystkiego by umniejszać rangę pamięci i wspomnień.
Chce tylko zauważyć, że życie toczy się bez względu na czyjeś zakazy i nakazy, Bariery i policyjne godziny. Wobec tego prawa natury jesteśmy śmiesznie malutcy ze swoimi wizjami świata.
Mroczne noce stanu wojennego stały się początkiem życia wielu dzisiejszych trzydziestolatków,
bo jak wspomniałem życie ma głęboko w dupie politykę.

12 grudnia 2013

Nocne rozmyślania

- Mgła – pomyślał Pan Nieistotny spoglądając przez okno – a ciemno, że oko wykol.
Wstał właśnie w środku nocy jak lubią to robić faceci w jego wieku.
Nie wiadomo jednak do końca czy to kwestia upodobań czy konieczności.
Najpierw pozbył się nadmiaru wody w organizmie a potem, co idiotyczne, poziom ten uzupełnił stojąc w otwartych drzwiach lodówki.
Mineralna powoli wpływała do przełyku, schładzając i nawilżając człowieka. Pod wpływem tej czynności wracał właściwy ogląd rzeczywistości. Jan Maria zauważył, że to co wydawało mu się mgłą i ciemnością na zewnątrz spowodowane jest nowym roletami, które montowano rankiem i do których jak to facet nie zdążył się jeszcze przyzwyczaić.
Zresztą w swoim pokoju ich nie zaciąga, bo z powodu wszechobecnej ciemności mógłby nie zwlec się z łóżka o określonej godzinie.
Gra świateł i powoli budzący się świt z reguły mu nie przeszkadzały i pozwalały się spokojnie dobudzić. Przeszkadzały mu idiotyczne pomysły jak ten, kiedy naprzeciw jego poprzedniego mieszkania w bloku zainstalowano lampę która oświetlała wielki na parę metrów numer sąsiedniego bloku. Ktoś zadbał o to aby na numer zwracano uwagę zakładając w tym celu mrugający reflektor.
Jak ktoś siedział w pokoju w którym znajduje się zepsuta jarzeniówka to wie o czy mowa.
Walczył więc ze sobą nocami by i przy tej dyskotece uzyskać wewnętrzny spokój umożliwiający zaśnięcie. Z czasem wypracował tę umiejętność niezwracania uwagi na grę światła, tak ja tramwaje za oknem. A potem, potem się wyprowadził.
- Po co Ci te rolety? Żeby Cię szpaki nie podglądały? - pytał Najważniejszą.
Najważniejsza cierpliwie tłumaczyła jednak, że w południowych oknach i to szczególnie w południe, kumuluje się całe światło słoneczne. Ponoć to bardzo przeszkadza.
No dobra, na południe wystawione są dwa okna, a założono osiem rolet.
Ponoć po to by zbalansować wnętrze. Może pomylił słowo zbalansować, ale to brzmiało tak jakoś podobnie.
Nie będzie kłócił się o słowa. Ale te sześć dodatkowych rolet spowodowało zasadniczą różnicę w kwocie usługi.
Przyjął jednak argument o typowej męskiej abnegacji estetyki wnętrz i rachunek zapłacił.
Dużo ostatnio mądrych słów usłyszał przy okazji tego szmacianego gadżetu.
Ale ten abnegat chyba modne słowa, bo u Kuby w TV usłyszał je powtórnie.
Oglądał ostatni odcinek ze względu na obecność Jacka Braciaka. Aktora dość wszechstronnego
i jakby nieobecnego w tym całym celebryckim show. To tylko na jego plus.
Było minęło. Świat godni w newsach i wydarzeniach i coraz trudniej zachować je wszystkie w pamięci.
W książce paragraf 22 jest taka scena w lazarecie. Na łóżku leży osoba, cała w bandażach. Obok na stojaku znajduje się butelka z której jakiś płyn ścieka rureczką do ciała w bandażach. Z drugiej strony wychodzi rureczka do znajdującej się pod łóżkiem butelki. Co jakiś czas pielęgniarka zamienia butelki.
Podłączenie do globalnej sieci wydarzeń i informacji przypomina mu właśnie tę scenę. Co chwila wymienia się butelki, a on ma poczucie, że to co właśnie otrzymuje już widział, co najgorsze przetrawił.
I już miał wstrząsnąć się na samą myśl, kiedy głośny, przerywany dźwięk wyrwał go z rozmyślań. Automat która włącza się gdy zbyt długo pozostają otwarte drzwi lodówki zadziałał jak zwykle i bez problemów. Jak zwykle też w jak najmniej odpowiedniej chwili.
W tej samej chwili dobiegło go pytanie płynące z pokoju Najważniejszej.
- Janku? Nic ci nie jest.
Nic mi nie jest. Ja jestem – odpowiedział cicho, zamykając drzwi lodówki.
Wrócił do swojego pokoju i uspokoił na widok żarówki rozświetlonej na znajdującym się w pewnym oddaleniu budynku.
Wszystko w porządku, ładna noc - pomyślał gdy na powrót naciągał na siebie kołdrę.

10 grudnia 2013

Ballada kolejowa

Pan Nieistotny skończył właśnie polerowanie lufy swojej wiatrówki gładkolufowej. To prezent od dzieci, W ramach rozluźnienia przepisów można ją nabyć bez zezwolenia. Kiedyś używał jej strzelając do tarczy, a teraz jakby całkiem o tym zapomniał i tylko od czasu do czasu poleruje.
Postawił w miejscu widocznym zasiadł do komputera. W oczy rzucił mu się tekst o pociągach.
Nie o spóźnieniach, nie o zegarkach, ale o panujących tam zwyczajach i o tym, że nie wszystko wszystkim w tym zakresie pasuje.
Rodak który wykupi bilet drugiej klasy z miejscówką uważa że posiadany dokumnet to co najmniej akcje kolei szynowych i on jako właściciel może tam robić co chce.
Nieistotny nie mówi już o gadaniu przez komórkę, czy tolerowaniu zachowania rozwrzeszczanych bachorów. O paleniu na korytarzu i w kiblu czy w końcu na laniu po desce klozetowej.
W artykule mowa o pewnym Algierczyku który w pociągu Intercity relacji Łódź Warszawa tak zdenerwował się na naszego rodaka, który polskim obyczajem zdjął w przedziale buty i wywalił nogi odziane w skarpetki obok niego, że wyciągnął broń i zaczął nią wymachiwać pod nosem naszego rodaka.
Gonił go nawet po całym pociągu
Pan Nieistotny sporadycznie korzysta z dobrodziejstwa kolei żelaznych, ale jak trzeba to trzeba. Za każdym jednak razem gdy już dojdzie do takiej podróży musi się znaleźć ktoś kto ma właśnie taką potrzebę poczucia się jak w domu.
Ileż to razy widząc takie wywalone na siedzenie kulasy miałby ochotę ich właścicielowi po prostu przypierdzielić. Biorąc pod uwagę nasze przywiązanie do higieny, towarzystwo śmierdzących stóp współpasażera jest naprawdę dotkliwe.
Zwykle jednak kindersztuba bierze górę nad emocjami.
Czy wychowany w kulturze islamu Algierczyk przesadził?
No może trochę. W takim przypadku powinien wystarczyć zwykły paralizator.
Jak to jest, że chamstwo wygrywa z poczuciem przyzwoitości?
Jeżeli w czteropiętrowej klace schodowej jeden sąsiad leje na schody, to wszyscy ten smród znoszą, bo Spółdzielnia nic nie może, sąsiad zaś może... przypierdzielić.
Tak to człowiek porządny znosi śmieci przed drzwiami, przed oknem, parkowanie na osiedlowym trawniku i takie tam inne akty posiadania osiedla na własność przez pojedynczych sąsiadów.
Z reguły ten lejący na schody ma dodatkowo spore zaległości w czynszu i reszta musi solidarnie zrzucić się na jego opłaty.
W czasach PRL-u posiadanie broni było absolutnie niemożliwe. No chyba, że dzierżyło się jakąś ważna funkcję z ramienia partii wtedy posiadanie parabelki było przywilejem, a nawet obowiązkiem.
W trakcie zapalczywych rozmów Polaków pojawiało się takie marzenie.
- Ech tak dostać kałacha i dwadzieścia cztery godziny immunitetu.
Jan Maria myśli, że oprócz problemów politycznych nasi ojcowie chcieli by załatwić i parę nabrzmiałych problemów społecznych.
Teraz jest większa świadomość i możliwe są inne rozwiązania.
Jakie?
Najprostsze. Zatrudnić sztab takich krewkich południowców i niech jeżdżą w ramach delegacji po całym kraju. Pierwsze efekty, przynajmniej w sprawie ściągania butów w pociągu będą widoczne już po kilku miesiącach. Niech no się tylko fama rozniesie.